3 tane Ergen ve bir tane genci konu alıyor. Bu ergenlerin 3'ü de bildiğin ergen. Hep cinsellik konuşurlar veya hayalleri sex yapmaktır falan. Bu tarz karakterlerden artık bıkkınlık geldi benim için. Hem artık çok görmeye başladım hem de iğrenç bence. Ve bu karakterler aşırı ezik. Bir gün yaba highschool adlı okuldaki kekolara laf artıklarında maru adlı kişi onlar tarafından zorbalaniyor ve baya ölümüne dövülüyor. Sonra bunlar ne hikmetse gidip onların okulunu patlatıyor. Biraz hata ile oluyor. Gaz falan kaçıyor ve patlama büyük oluyor ama yine de onların yaptığını degistirmiyor. Ve manga böyle başlıyor.

Evet gelelim çok fazla konuşacağım bir konuya. Öncelikle hikaye özgün bir hikâye olsa dahi karakterler sebebiyle pek güzel bir hikaye sunamıyor. Hiç bir karakterin gelişime sahip olmasıyla birlikte, hikaye de bir gelişim sunmuyor.
Hikaye de iki tane kilit nokta var. Biri başlangıç olan okulun patlatildiğı yerler diğeri de We did it sahnesi. Evet We did it sahnesi muhtemelen Manga'nın en iyi sahneleri arasında ama bu sahneden sonra ne değişti sorusu var. Bu aslında bir itiraf sahnesi. Yaptıkları hatanın yükünü kaldıramadıklari için bunu itiraf etmek istiyorlar ve ediyorlarda ama sonra Poisen'in babası tarafından gene bunun altı üstü kapatılıyor ve suçlu olmuyorlar. Eee? Bunlar suçlu olmayacaksa itiraf sahnesinin ne önemi kaldı. Bunlar içindeki yükü kaldırmak için itirafta bulunmadilar mi? Sen böyle yapacak isen sahnenin ne önemi kalıyor ya. Tabi şu da var isami ve Maru piçi araba ile kacirildiktan sonra Poisen'i satıp kaçıyorlar. Yani gerçekten pişman değiller yaptıklarından veys ölmek istemiyorlar ama gerçekten pişman olduklarını sanmıyorum. We did it sahnesi ne kadar seri için önemli olan bir sahne olsa da hiçbir şeyi degistirmeyen bir sahne. Belki de serinin istediği şey budur. Şimdi final sahnesini anlatacağım. Final de Poisen Tobio'ya bir şey diyor, "Bizim normal yasamlarimiz biraz kırık/farklı. Ara sıra ölmek istemek, bunda bir sorun yok." Bunun gibi bir şey tam hatırlamıyorum ama anlatmak istediği muhtemelen. Ara sıra pişmanlık duyup ölmek isteyeceksin, geçmişi hatirlayacaksın ama hayat devam ediyor, hayat akıyor bu yüzden anın tadını çıkart. Ana karakter de bu yüzden tamamiyle yaptığı şeyi kabul etmiyor. Yani böyle bir şey yaptım ama nu bir hataydı kendimde suç aramamm gerek diye bir kabulleniş sahnesi yok mangada. Burada verilmek istenen mesaj şu muhtemelen: "Evet sen bjr hata yaptın ve bundan geri dönüş yok ama bu yüzden hayattan vazgeçmemelisin. Hayat hâlâ devam ediyor" gibi bir şey, yani benim anladığım. Ana karakter Baba olacağı sırada hastaneye koşarak gidiyor. Ve orada eski kaza da yaralanan diğer zorba kişi ile karşılaşıyor ve bir kaç konuşma yapıyorlar, ana karakter seni tanimayamadim diyor ve uzaklaşıyor ama ilerlediği zaman onun halisülasyonunu görüyor ve pişman oluyor. Burada verilen mesaj karakter hâlâ kabullenmis değil, hâlâ içinde bir yerlerde bu yükü taşıyor ve taşıyacak ama bu onun yaşamasina veya zevk almasına engel değil. Manga'nın da vermek istediği mesaj bu. Gerçekten mesaj konusunda gerçekçi bir şey yaptığı için bu mangayı az da olsa yukarı taşıdım. Yani gelişim almaması ana karakterin bir bilinçli tercih. Ama We did sahnesi ve diğer karakterler için aynısını diyemem.
Final sahnesinde bebeğe ne isim koyacağını soruyor eşi o da gülümsüyor ve bitiyor, muhtemelen bu ds onun hala mutlu olduğuna disr bir şey. Çünkü baktığımızda 10 yıl geçen şeyde hiç mutlu değildi sanırım ama şimdi mutlu oldu. Bu da bir nevi kabullenme sayılıyor. Yaptığı suçu kabullenip, bunun acısını çekip onu unutmuyor. Onu bir benliği olarak kabul ediyor, onu mezara kadar taşıyacağı bir yük olarak kabul ediyor ve bu yükün ağırlığında mutlu olmaya çalışıyor. Bu da bu sahneyi çok iyi bir sahne yapıyor benim gözümde. Baktığımda manganın ana mesajı ve son bölümü dışında mükemmel diyebilecegim bi şeyi yok veya iyi bile diyemeyecegim şeyler var.
Kısaca olay örgüsünden bahsedeceğim. Okul bombalama oluyor sonra herkes telaş sonra Poisen hapishaneye giriyor sonra herkes birbirine ihanet ediyor herkes çöküyor sonra poisen çıkıyor tekrar bir araya geliyorlar ve tekrar ayrılıyorlar güzel hayatlar yaşıyorlar sonra güzel hayatları yok oluyor tekrar bir araya geliyorlar itiraf etmeye karar veriyorlar ediyorlar işe yaramıyor sonra 10 yıl sonra herkes bir araya geliyor kimse kimseden hoşlanmıyor sonra finish.
Sonuç olarak iyisiyle kötüsüyle güzel bir mangaydı bence. Beğenmediğim seyler oldu mesela karakterler olay örgüsü veya gelişimin az ve o kadar iyi olmaması. Ama yine de iyi bir manga olarak hafizamda yer edecek finali ve verdiği mesaj ile.
1- Tobio Masubuchi
2- Hidero Kosaka
3- İchihashi
4- Sho İsami
5- Yuk Maruyama






6.5 out of 10 users liked this review